So Dope!

Tja het is eindelijk uitgekomen, het heeft nog lang geduurd...
Onze Noorse sportdirecteur van de wielerbond Steffen is tegen de lamp gelopen, hij heeft toegegeven dat hij... doping gebruikt heeft tijdens zijn carrière! Oh No... open mond, zwaar geschokt... euh nee niet echt. :P
Ik ben altijd al van mening geweest dat zo wat 70-80% van de prof wielrenners al wel eens aan de EPO zit. De reden waarom het er gaan 100% zijn is omdat EPO kuren veel geld kosten en niet elke ploeg heeft daar geld genoeg voor. :D

Het is een beetje belachelijk dat Armstrong er nu zo zwaar voor gestraft wordt want iedereen in die tijd zat zwaar aan het spul. EPO of niet, als iedereen het gebruikt zijn het nog steeds de best  getrainde en geroutineerde die winnen.
Zelf ben ik nooit geen echte fan geweest van Steffen, Armstrong of eender welke wielrenner. Ik ben altijd meer in het technische gedeelte van de sport geïntereseerd geweest. Zolang het spannend is om naar te kijken maakt het niet uit wie er wint.

Alle Noren waren altijd geweldig hypocriet, noren nemen geen doping, die doen zo iets niet. yeah right... Alle Noorse vrouwlijke langlauf skiërs zien er uit als gespierde mannen en verliezen bijna nooit een wedstrijd, alle noorse wielrenners doen het ineens fantastisch goed terwijl het hele peleton aan de EPO zit... op zijn minst verdacht?!

De wielersport is er slecht aan toe maar dat is al elk decenium geweest. zelfs in de Jaren 40 zaten de wielrenners al legaal! aan de hormonen (Fausto Coppi?), in de jaren 60 en 70 zat onze Eddy ook al geregeld eens aan het spul. De jaren 80 moet ik niet eens iets over zeggen denk ik... Jaren 90 met Pantani en Ulrich,... niet echt een verrassing eigenlijk dat er nu weer gepakt worden.

Ik vraag mij af hoe het komt dat er nu niet meer tegen de lamp lopen, ofwel ligt het UCI ver achter met hun technologie van hun testen ofwel zijn die zelf betrokken bij het stilhouden van de hele boel.
In het beste geval een beetje van allebei denk ik zo.

Vond nog onlangs een leuke uitspraak van Lance:

"My career is going to be played out year by year. Will I be here in 2004? I don't know. The record won't keep me here. Happiness will."
Lance Armstrong

Hoe zou hij er nu over denken nu al zijn overwinningen zijn afgenomen? Moest de mens van miserie er een einde aan maken ik zou niet verbaasd zijn.

Wanneer komt Hushovd met een bekentenis? Ik gok voor eind 2013. :P

Nu ja mijn plezier van het fietsen kunnen ze toch niet afnemen. Er is niets beter dan het opnemen tegen jezelf en genieten van de natuur. Hoe meer je fietst hoe beter je word en hoe leuker het is.

"It never gets any easier, you just go faster..." -Greg Lemond

Nye Utfordringer

Hello!

Jaja, vandaag was mijn eerste dag op mijn nieuw werk! Vorige week was mijn laatste week op Spinn want onze winkel werd gesloten na 23 jaar. Het was een beetje triestig want het was de 3de Spinn winkel die geopend werd en de eerste in het Oosten van Noorwegen. De winkel is meerdere keren van opbouw verandert en dat was te merken aan de hoeveelheid werk die erbij kwam kijken om alles terug af te breken.
Dus veel en lang gewerkt vorige week om zoveel mogelijk gedaan te krijgen want vandaag ging ik ergens anders aan de slag.

Ik werk dus sinds vandaag niet meer voor Spinn maar voor Deler AS in Drøbak, een 33km buiten de stad. Natuurlijk kan je daar naartoe fietsen maar als het weer slecht is en de winter straks voor de deur staat is dat niet even aangenaam. Bij deze hebben we dus een auto aangeschaft! Ik heb de auto van mijn oude chef overgekocht aangezien die in goede staat is en ik een goede prijs kreeg. Het is natuurlijk geen race-auto want auto's kosten hier gemiddeld dubbel zoveel als in de rest van Europa. :(
Het is een Toyota Avensis Wagon 1.6l benzine van 2006 met 90.000km. Zo wat de meest verkochte wagen in Noorwegen denk ik.

Uiteraard met trekhaak, dakrails en fietsdrager voor op trekhaak. Nieuwe winterbanden en zomerbanden van dit jaar. Geen al te slechte koop dus. Niet helemaal vrij van krasjes maar goed onderhouden en weinig gebruikt.

Vandaag dus de eerste dag op het werk en het viel zeer goed mee. Ik ben voorlopig nog het pc systeem aan het leren maar het begint al vlotjes te gaan. Al zijn er veel functies waar ik nog een deel zal moeten op oefenen. De mannen die daar zitten zijn na een paar jaar gigantisch snel geworden en kennen alle sneltoetsen uit het hoofd. Bij mij gaat dat dus nog wat duren. Voorlopig nog niet moeten aan fietsen sleutelen omdat het seizoen bijna gedaan is en er is dan wat minder te doen. Vandaag dus enkel aan de telefoon moeten zitten en mensen helpen met vragen of bestellingen aannnemen. Maar eens mijn opleiding wat verder gevorderd is moet ik alle garantie zaken en reparaties doen maar daar zijn we nog niet aanbeland. Binnenkort zitten er nog wel wat trips naar het buitenland aan te komen waar ik bijvoorbeeld bij DT Swiss moet zijn voor opleiding in het onderhoud van hun vorken en naven. Enfin, veel spannende dingen die op het schema staan voor de komende weken!

Maar natuurlijk -> nieuwe auto = veel wasplezier... zal mij dit weekend eens uitleven als het weer wat meezit. :D

Hold Høyre!!!

Hello!

Nu is het schandalig lang geleden sinds de laatste update en tijd om daar iets aan te doen. Er was spijtig genoeg niet veel te melden vorige maand, maar deze maand had ik tijd te weinig om te melden wat er allemaal gebeurd is. Eerst hebben we (allé, ik) genoten van onze vakantie in België. Veel fietsen en lekker eten, kan het nog beter?

Daarna was het tijd voor Birkenbeiner rittet van Rena naar Lillehammer waar ik voor Racing Depot ging staan om de nieuwe fietsmodellen en kleding te tonen voor 2013 en wat uitleg kon verschaffen. Pictures or it didn't happen?! Ok...

Birkenbeiner Rittet Foto's

Daar hebben we dan 2 dagen gestaan in een nogal amateuristisch uitziende stand en met massa's mensen gesproken. 17.000 deelnemers ook dit jaar weer, waaronder een paar van mijn collega's die het trouwens zeer goed gedaan hebben. Martin van op het werk kwam zelfs op de 37ste plaats in de Elite klasse en 8ste plaats in zijn leeftijdsklasse. Het zou ook natuurlijk iets te maken kunnen hebben met zijn 6,5kg mtb die speciaal gebouwd werd met meerdere prototype onderdelen.

Daarna was het tijd om in het weekend naar Oppdal te gaan waar ik met 2 van mijn collega's en 2 vrienden ging fietsen in de bergen. Waar ik ontdekte dat Noorwegen 1 gigantisch groot speelterrein is voor mountainbikers. We hadden gelezen in een lokaal mtb magazine dat 7 van de beste afdalingen in Oppdal lagen en toevallig had een kameraad van mij een hutje aan de voet van 1 van die bergen, :)
Natuurlijk moest dat uitvoerig getest worden. Zaterdag een goeie warm-up met het fietsen en push-biken naar de top van Svarthaugen. Even genieten van het uitzicht en dan als een bezetene de berg afdalen. We hadden geluk met het weer en de hele dag bleef het droog. 8 uur lang waren we onderweg, waarvan een dikke 4 effektief fietsen. Nog nooit heb ik zoveel fantastische natuur gezien en mij zo geamuseerd op een mtb. De laatste afdaling op we naar huis was verruit de best afdaling die ik in mijn leven al gereden heb. Er leek geen eind aan te komen, 10 minuten vol gas naar beneden met de meest pure singletrack die ik ooit gezien heb. Natuurlijke jumps en technische bochten. Ik heb er geen woorden voor om hoe geweldig het was...

We hebben dat weekend ook veel loslopend wild gezien, een paar Noorse elanden met machtige geweien en een hele groep rendieren die de berg over aan het trekken was vlak voor onze neus. En natuurlijk mijn goeie vriend de bruine eekhoorn die naast mij op de trap kwam zitten elke ochtend terwijl ik mijn ontbijt zat te eten. Het moet goed geroken hebben want hij had geen schrik om zo dichtbij te komen.
Gelukkig hadden we Jonas die massa's foto's kon trekken zodat er wat betere foto's bij zijn dan enkel mijn gsm foto's. :P (Jonas zijn foto's liggen onder Oppdal Action)

Oppdal 1
Oppdal 2
Oppdal Action

Het weekend daarop was ik met een paar andere vrienden uitgenodigd in Skeikampen voor een 2de fietstoer in de bergen. Deze keer was het een heel andere beleving omdat ik daar ontdekte hoe snel het weer kan verandere in de bergen. De dag begon goed en we hadden zon tijdens de start van onze fietstoer. Na de 2de geweldig technische afdaling langs een klein pad dat langs de stijle bergwand naar beneden liep waren we toe aan het grote werk en op weg naar het hoogste punt in de regio. Prestkampen (1224m).
Op weg naar boven verdween ineens de zon en begon het gigantisch hard te waaien, storm was op komst en het duurde niet lang of de top van de berg was bedekt in wolken en hagel en sneeuw maakte het moeilijk om voor te zetten. We besloten dan om een pauze in te lassen en achter wat stenen te schuilen om uit de wind te kunnen gaan zitten.  Ineens kwam de zon terug door de wolken en was het even lekker warm en genieten maar de vreugde duurde niet lang en we moesten al snel onze tocht naar de top afblazen toen er een nieuwe sneeuwstorm kwam aanzetten. Het weekend was fantastisch maar volgend jaar plannen we het een paar weken vroeger denk ik. :P

Skeikampen

Na dit weekend kreeg ik ineens telefoon van de grote baas van Deler AS die vroeg aan mij of ik eens met hem wou komen babbelen. Blijkbaar hadden mijn 3 kameraden die alledrie daar werken een paar goeie woordjes gedaan voor mij. Dus ik met zweterige handjes op job interview op dinsdag morgen. Nu zit ik hier met een contract voor mijn neus en een nieuw spannend avontuur dat staat te wachten. Wanneer we beginnen weet ik nog niet 100% maar ik heb er zin in. :D

Greets!

Blåfjell

Ondertussen nog een korte update met de laatste nieuwe weetjes.
Zondag vertrek ik naar België! Eindelijk vakantie na een lange seizoensstart. Het is weer eventjes genoeg geweest dus het is tijd om te ontspannen en te genieten van het gezelschap van mijn famillie.

Dit weekend was het I. haar verjaardag en hebben we daarvan geprofiteerd om nog eens wat Belgische wafels te bakken.

Ik had er wat veel gebakken dus we hebben er wat aan de buren kunnen uitdelen en ik heb er nog wat meegenomen wanneer we zondag op fietstoer waren op Blåfjell. Het was spijtig genoeg niet mijn weekend want halverwege gaf ons nieuw wafelijzer de geest. 2 Keer gebruikt en plots, niets meer, lampje uit en geen leven in te krijgen. Ik maar vloeken en doen, zo snel geven we ons niet op. "Waar zijn mijn schroevendraaiers!!!" Op een paar minuten tijd lag het hele wafelijzer uitgespreid over het aanrecht met draden en schroefjes overal. Maar de dader was gevonden, 2 kabels die slecht aan elkaar gezet waren zorgden voor een slecht contact. Ik direct naar de winkel met I. om wat onderdelen te gaan kopen en dan direct in gang geschoten met de reparatiewerken. Uiteindelijk werkte het toch terug en heb ik met een gerust hartje de rest van mijn wafels kunnen verder bakken!

Toen het wafelijzer gerepareerd was had ik besloten om wat aan mijn pc te werken om wat updates uit te voeren en een nieuwe harde schijf in te bouwen. (Een Intel 520 SSD voor de kenners. ;P ) Maar dat was buiten mijn moederbord gerekend dat ineens wat kuren begon te vertonen. (De niet-nerds kunnen dit stuk overslaan) Ik had mijn Bios ge-update naar de nieuwste versie maar ineens kreeg het moederbord haar vodden en kon ze niet meer kiezen tussen mijn grafische kaart (PCIe) en mijn iGPU op mijn moederbord. Met als gevolg dat mijn pc werkte maar ik geen beeld had. Je hoorde windows inloggen maar er verscheen geen beeld. Hoewel mijn beeldscherm zei dat er signaal was maar geen data. Frustrerend? Ja! Dan maar mijn andere uitgang proberen maar dat hielp ook niet. De iGPU gaf ook geen beeld. Blijkbaar kon mijn mobo niet kiezen en werkte dus geen enkele van de 2.
Uiteindelijk mijn PCIe kaar in een ander slot ingebouwd en de Bios gereset en toen Eureka! Beeld! Na eindeloze instellingen in de BIOS verandert te hebben met verschillende succesrate er dan toch in geslaagd om de iGPU volledig buiten spel te zetten en voorlopig lijkt het te werken... voorlopig...

Zondag dan met mijn baas en 2 kameraden van ons gaan fietsen bij hem in de buurt. Daarna gevolgd door een korte BBQ met de hele famillie. Lekker gezellig en geweldige trails. Hier wat foto's:

Uitgeput na een lange stijle klim.

De Remedy!

 Mijn fietsje, binnenkort bijna 3 seizoenen oud maar nog steeds als nieuw. verbazingwekkend aangezien die al meerdere keren in een paar struiken en tegen een paar bomen geparkeerd is geweest. :P Natuurlijk wel hier en daar wat krassen en zelfs blutsen maar dat hoort erbij.

 M. als eerste van de kleine drop in een reeks van 4 recht na elkaar. Geweldige trails en tot nu toe de beste toer van het jaar! Maar eind Augustus trekken we naar de bergen voor een heel weekend met meerdere beklimmingen en afdalingen, ik kijk er zeer naar uit! We hebben het al 2 jaar zitten plannen maar eindelijk komt het er van. Hopelijk zit het weer wat mee!

De verdwaalde mechanieker in volle vaart!

M. aan het tonen hoe de profs het doen. :P

Stijl naar beneden op een rotswand met losliggend mos.

De foto's doen de hellingsgraad geen eer aan. Dit was STIJL!!!

Men baas zijn fietsje... Hoezo flashy?

Gewicht naar achter, remmen lossen en gaan!

E. aan het tonen wie er de baas is. :)

M. was onderweg lek gereden, maar geen probleem zegt hij...

 M. traint vaak op koorddansen met als specialiteit "slackline", iets zegt me dat die mens wat evenwicht heeft.

Even rusten na de bocht gemist te hebben.

 Een meter verder en ik had er niet meer zo proper uitgezien. Heerlijke modderpoel waar je tot aan je wielnaaf inzakt. :)

Gekke mannen. :)

Greets!
en misschien tot zondag?!

Rotten Egg

"Last one down the hill is a rotten egg!!!" klonk het daarnet toen we op de top van Barlindåsen stonden. Js. begon als een gek te fietsen om iedereen voor te zijn op de singletrack met mij letterlijk in het kielzog door de modder en het stromende water. Het had gisteren avond goed gestormd en alles lag er nat en glad bij, met een paar enorme modderpoelen om in volle vaart door/over te surfen en overal grote wortels die je gemakkelijk onderuit konden vegen. Ik werd gevolgd door Je. met zijn gekke Jack Russell terriër "Eva" en onze Poolse mechanieker Lu..
Het was zalig en de afdaling is het 2 uur steil en technisch klimmen meer dan waard. Al had ik wel onderweg even een klein meningsverschil met een boom... ik vond namelijk dat hij wat te dicht bij de singletrack groeide maar hij zag het probleem niet. met als gevolg:

Een korte "huidpeeling" :P

Maak je geen zorgen, de boom maakt het goed! Hij was wel even verschoten van mijn "brute argumentatie" maar we hebben eens goed geknuffeld en dan was alles bijgelegd. :D

Eva de gekke Jack Russell kwam mij gelukkig wat bijstaan. :)

Alleen even de wonde schoon schrobben in de douche was even wat minder leuk, leuk met zo stukjes schors en weet ik wat nog allemaal in je arm.

Maar ja, dat is een deel van de sport. In het vervolg ga ik die boom vermijden. :P

Greets!!!

Trondheim-Otta

Jaja, Trondheim - Oslo was dit jaar weer iets korter voor mij. Was het hele weekend ziek en had problemen met mijn maag. Zaterdag ochtend dan toch maar beslist om te starten om de ploeg toch zoveel mogelijk te helpen. Na een 250km fietsen was de pijn niet meer te verdragen en ben ik moeten stoppen. Echt spijtig, een heel jaar training voor niets. Door het slechte weer ging het traag en ik heb mij dan de laatste 50-60km opgeofferd en mij voorraan gelegd. Ik dacht, als ik dan toch niet kan uitrijden dan geef ik gewoon nog alles wat ik heb zodat de andere wat kunnen rusten. Het weer stak dik tegen dit jaar en we hadden 40km/h tegenwind recht van de start bijna heel de weg tot aan Lillehammer. Toen de wind ineens ging liggen opende de hemel zich en heeft het 180km geregend met tussenpauzes. Veel slechter weer had het niet kunnen zijn.
Uiteindelijk hebben de mannen het uitgereden met 5 stuks en op een tijd van 24uur.

Tegen volgend jaar eens een paar onderzoeken laten doen om te kijken wat het probleem zou kunnen zijn. 150-200km fietsen gaat zonder problemen, na 200 geeft mijn maag er gewoon de brui aan en is het onmogelijk om nog door te fietsen. Miserie want de beentjes waren goed dit jaar.

We laten het niet aan ons hart komen en we zijn alweer aan het trainen. deze week een 20 uur gefietst, verdeeld over mijn koersfietsen en MTB's. :D
Gisteren nog een 4 uur gaan rijden met L. onze nieuwe Poolse fietsenmaker van op het werk. Hij reed normaal alleen maar cross-country maar wou samen met ons eens wat ruigere singletracks en trails proberen. Hij weegt er nu nog een 109kg maar na een paar weken zoals deze denk ik dat er niet veel meer zal van overschieten. :P
Zijn "weapon of choice":
 Norco Range 1

onder het motto "I am a big guy, I need a big fork!" heeft hij gekozen voor een iets meer All Mountain/freeride fiets die klimt als een cross country fiets en afdaalt als een DH fiets.

Woensdag waren we gaan fietsen met J. van het werk die een geweldig goede mtb'er is. Heeft 5 jaar als "cyclebum" geleefd, rondtrekkend van hier naar daar om te fietsen. Alleen met een rugzak met spullen en zijn Downhill fiets. :D
Om het zo te zeggen: Die kerel is goed!!!
Hij had een paar trails gevonden die de moeite waar waren met een paar extreme afdalingen en prachtige technische singletracks. Geweldig om gewoon recht na het werk de fiets op te springen en met een paar man de bossen in te trekken om te rijden tot de zon ondergaat.

Morgen trekken we nog eens naar Barlind Åsen om wat te gaan rijden. Nu I. in duitsland zit met YFU als groepleider moet ik de tijd gebruiken om zoveel mogelijk te gaan fietsen. :)

Vorige week nog een iets "grappig" voor, ik heb onlangs mijn 1 maand oude HTC One X (GSM) moeten terugsturen voor reparatie. (Hiervoor) Maandag kreeg ik dan ineens het bericht dat er een pakje voor mij klaarlag op de Post. Ik dacht natuurlijk direct dat ik mijn gsm terug kreeg maar niets was minder waar. Ik kreeg een gigantische envelop met daarin mijn "leen-mobieltje" een Nokia 1110i van 2006 met een zwart-wit scherm. :) Ter waarde van €25 in 2006, nu misschien €1? Met een begeleidende brief waarin stond dat als ik de telefoon niet terug leverde dat ik een boete moet betalen van €160. :P Yeah Right!
Zij hebben mijn gsm van NOK 6500 en ik krijg een half-afgebroken en bekraste Nokia van 2006. Goeie deal!!! :P


Greets!!!

1 Day to go!

Nog maar 1 dag te gaan, vrijdag vertrekken we naar het noorden om ons te gaan voorbereiden op onze fietstrip. Het weer ziet er zeer wisselvallig uit deze keer, waarschijnlijk gaan we niet gespaard blijven van wat regenbuien en tegenwind. Niets aan te doen, het enige wat we kunnen doen is voldoende kleren aantrekken en fietsen gelijk een bende zotten. Alleszins aan de uitrusting zal het niet liggen. :)

S. met zijn Plastic fietsje.

Ik met mijn Taiwanees Geweld!

Gisteren hadden we training met de hele groep (6 man) allemaal in team kleren, ik moet zeggen, het zag er prof uit! Het leek alsof we veel beter waren dan we eigenlijk zijn. Maar dat is dan ook mooi meegenomen. Werkt motiverend!
We zullen zien hoe het gaat aflopen dit jaar, hopelijk halen we de finish en blijven we deze keer gespaard van ongelukken. Je weet natuurlijk nooit!

Enfin, ik ga eens in gang schieten en nog wat homemade energie repen maken voor zaterdag.

Trondheim, here we come!!!

Greets!